Studying Arabic in Yemen

Yemen is a good place to study Arabic for two reasons. First, not many people you meet speak English, which forces the student of Arabic to practice his skills. Second, the spoken language of Yemen is closer to the classical Arabic (which you'll study) than dialects in other Arab countries.

Possibly the best place to study Arabic in Sana'a is CALES, located in the Old City. They can offer accomodation, too. www.calesyemen.com

Job Opportunities in Yemen

Most foreigners seem to get a teaching job. 

If you are a (near) native speaker of English, preferably with some teaching experience, you can apply for a teacher's post at any private school with an English section (at the beginning of the school year) or language institute (there are plenty). Just visit several places and ask if they need anyone. Some places pay better than others, so do compare a bit.
If you are a native speaker of French, try the French Cultural Center, where French classes are taught.
If you are a native speaker of German, try the "German House", where German classes are taught.

There are also job opportunities at international companies or NGO's.

Tips for Travelers (language)

Yemenis speak Arabic, and each region has its own dialect. So once you have picked up some of the Sana'ani dialect, you may still have a hard time communicating with, let's say, a Hadhrami or someone from Tihama.
In the suqs (markets) of Old Sana'a, you will find many shopkeepers who speak a little English. However, the majority of the population doesn't. This is why it's such a good place for students of Arabic - there's plenty of opportunity to practice.

Tips for Travelers (safety)

Contrary to what you may expect, Yemen is not a dangerous country. For example, you can see people in the market counting a pile of banknotes while walking down the street. This is perfectly all right. Crime rates are low in the cities, especially when you compare them to the west.
Of course you should use common sense and avoid traveling to remote places by yourself. Always check the latest reports on security problems in certain parts of the country before heading off.

Tips for Travelers (transportation)

There are plenty of buses and taxis to get around Sana'a. You can get on and off a bus at any point you like by stopping one to get on and saying " 'ala janb" to get off.
If you want to take a taxi, agree on the fare before getting in. There's also one taxi company that uses meters (you can recognize these taxis by their colors). Men can also opt to take a motorbike-taxi, which is faster in busy traffic.
Between cities there are coaches and shared taxis, which leave as soon as they fill up.

Tips for Travelers (women travelers)

There are some other things women travelers should be aware of. It is perfectly all right for a woman alone or in a small group of women to go out to work, study, or buy groceries, for example. It is just expected that the behavior of a woman in public is modest. For example, loud talking or laughing will be frowned at. In buses, you should sit next to a woman if possible. People might get up to re-arrange seats if necessary. In a taxi, women always sit on the back seat.

Many Muslim men don't shake hands with women. They may make an exception for a foreign lady, but don't be offended if your male partner gets a handshake and you don't! As a female, never touch a man. If your way is blocked, say "tareeq!" in a clearly audible voice. If you need someone's attention, say " 'afwan". But never grab his arm or tap him on the shoulder!

When you're invited to someone's house for lunch or qat, women sit and eat togehter, seperately from the men.

Tips for Travelers (clothing)

Yemen is an Islamic country so it is wise to adapt to some common clothing rules. Men should never wear shorts (they are offensive for some and merely ridiculous for others). Women should cover their arms and legs down to the ankles, preferably with wide skirts (with some kind of trousers underneath), blouses, etc. You could even consider buying a balto, the long, usually black, garment that women wear in public (there are other colors, too, if you shop around). This would save you some luggage, too :) Covering the hair is not expected from foreigners although it is definitely appreciated by many. It just depends on how much you feel like integrating.

Tips for Travelers (finance)

Yemen is certainly not an expensive country although prices go up all the time. The good news is that the dollar and euro usually go up as well. Right now, $1 = 215 rials and 1 euro is worth somewhere between 275 and 300 rials. To give you an idea, take a look at these prices:
250 ml. of pasteurized milk: 80 RY
200 ml. of yoghurt: 60 RY
a can of beans: 80-90 RY
a kg. of bananas: approx. 150 RY
a kg. of potatoes: approx. 200 RY
a kg. of meat from the butcher's: approx. 2000 RY
half a chicken in a restaurant: 400 - 450 RY
a piece of bread to make a sandwich: 10 - 20 RY
750 ml. of bottled mineral water: 50 RY
20 liters of petrol: 1500 RY
Visa cards are useless unless you intend to stay in international hotels. Simply take cash with you.
There are also literally hundreds of Western Union offices around for if you want to send or receive money transfers.

Tips for Travelers (health)

No vaccinations are prescribed. If you don't intend to eat from street vendors or drink tap water, you should be OK. A DTP-shot is not a bad idea, however, if you plan on staying for a long time. Mineral water is readily available in all shops, but for washing fruit or brushing your teeth tap water is fine. In the cities you can find a lot of private and public hospitals and pharmacies.

Tips for Travelers (the weather)

In Sana'a, days are sunny and warm to hot all year round. However, winter-nights (Nov. - Feb.) can be rather cold. The rainy seasons are usually in spring and late summer. Other parts of the country have different climates. Therefore, be sure to check.

Papierwerk (in het NLs)

Wat zei ik? Humor en geduld? Toch lijken de Yemenieten zich hier weinig van bewust want waar je ook komt vind je het-niet-met-elkaar-eens-zijnde mensen die op heftige toon converseren. Naast een menselijke behoefte om zo nu en dan frustratie te uiten (dat lucht op), heeft dit echter ook een ander doel: soms lijkt het alsof er zonder zo'n toon aan te heffen simpelweg niets gebeurd. Dit geldt in het byzonder als het om papierwerk gaat. Ik had onlangs ook weer eens een of ander bureaucratisch papier nodig en schakelde een via-via-kennis daarvoor in (netwerken is hier een must). Ik dacht dat deze persoon dat vast efficienter en sneller voor elkaar zou krijgen dan ik. Helaas, zo'n vier-en-een-halve maand later was ik een hoop rials armer maar had ik het papier nog steeds niet in handen. Omdat mijn via-via-kennis kennelijk ook de juiste contacten miste en bovendien constant te druk, op reis, of ziek was, besloot ik zelf maar eens een poging te wagen. Volgens de verantwoordelijke employee kwam ik nog een document te kort en om dat te overleggen zou nóg eens een tijdrovend rondje overheidskantoren nodig zijn. Ik morde. De employee hield voet bij stuk. Dan maar naar de baas. De baas z'n secretaris was een onbeschrijfelijk sjaggerijnig persoon, zó van het qat-veld geplukt en achter een buro gezet. Een groot, leeg buro in een schemerige ruimte met de ochtendkrant opengeslagen in het midden en een thermoskan thee ernaast. Of de manager er ook was? "Nee." Wanneer die dan kwam? "Weet ik niet." Had de baas dan geen min of meer vaste werktijden? "Misschien heeft hij wel een vergadering." Pardon, maar was u niet zijn secretaris die daarover geinformeerd zou moeten zijn? Niet dus. Zucht. Een volgende dag had ik meer geluk. De baas was present maar "aan het ontbijten", dus wachtte ik op een doorgezakte stoel tot de thee op was. Om een lang verhaal kort te maken, ik kreeg het papier (het "missende document" was volgens de baas niet echt nodig en hoewel de employee z'n wenkbrouwen optrok, legde hij zich erbij neer), waaraan echter nog een stempel en handtekening ontbraken die op een ander kantoor gehaald dienden te worden wat me maar liefst drie weken kostte. Tegen de tijd dat je je geduld verliest en zoals ieder ander begint te schreeuwen ("Wat voeren jullie hier eigenlijk uit?! Hoe lang hebben jullie nodig om een stempel te zetten?!") gaat men over tot actie—de volgende dag lag m'n papier gestempeld en ondertekend klaar. "Dank—veel dank" bracht ik uit en verliet het kantoor, hopend dat enig papierwerk me weer een poos bespaard zou blijven.

Electriciteits-storing (in het NLs)

We zitten alweer meer dan een etmaal zonder stroom, afgezien van twee twintig-minuten durende "pauzes" waarin ik naarstig wat water naar de watertank op het dak poogde te pompen. Dit lukte niet erg goed omdat het voltage slechts 140 V was. Ik heb een Automatic Voltage Regulator maar die houdt het ook niet meer bij en de grootste dienst die 'ie me bewijst is dat ik het voltage kan aflezen, ergens tussen de 140 en 160 V vaak, met wat positieve pieken naar 220 V. Maar dezer dagen is er dus weinig af te lezen. Geen warm water meer in de boiler maar des te warmer water in de koelkast. Nou ja, m'n emergency light houdt 't wel een uur of zes (en ik slaap vroeg), wassen met de wasmachine kan wel even worden uitgesteld, en m'n computer, de enige andere reden dat ik electriciteit nodig heb, heeft het toch alweer practisch begeven omdat het anti-virus programma niet werkt en fluctuerende electriciteit natuurlijk niet erg bevorderlijk is voor zo'n apparaat. Pluspunt is dat ik onlangs een ruim, licht, en dus geschikt voor vrouwelijke bezoekers Internet-cafe heb ontdekt op maar zo'n tien minuten rijden, met een Internet-connectie die warempel echt snel is en toetsenborden die werken zonder dat bepaalde letters steeds blijven steken—geweldig, dus. Zo kan ik het re-formatten van m'n eigen computer nog wel even uitstellen want met een regelmaat van ongeveer eens per zes maanden wordt dat re-formatten een beetje irritant. Je kunt het met recht ironisch noemen dat ik onder deze omstandigheden m'n inkomen voor een groot deel moet hebben van free-lance schrijfwerk op de computer en een kleine Internet-business, waarin ik plaatselijke produkten exporteer. Maar geduld is hier een onmisbare eigenschap om te overleven. Geduld—en een flinke dosis humor. Want als je zo nu en dan (want altijd is te veel gevraagd) kunt lachen om de dingen die niet lopen zoals gewenst, dan scheelt dat enorm!