Stel je voor, je gaat naar de supermarkt en merkt dat alle producten ineens in prijs zijn gestegen. Een paar dagen later ga je nog eens boodschappen doen en is alles weer duurder geworden. En dan niet een paar centen, maar 30 tot 100%. Uiteraard blijft je salaris hetzelfde. Hoe zou je reageren?
Dit is nu al wekenlang de situatie in Jemen, en ik blijf me verbazen hoe kalm de bevolking het opneemt. Er wordt simpelweg meer geleend, in de hoop dat de situatie zich vanzelf weer oplost.
Om het nog wat zorgwekkender te maken raken steeds meer mensen hun baan kwijt, al dan niet tijdelijk. De talenschool waar je als leraar met een los contract lesgeeft, is bijvoorbeeld voor onbepaalde tijd gesloten, of de bouwwerkzaamheden waar je als bouwvakker werkte liggen voorlopig stil. Het kan ook zijn dat het kantoor waar je voor werkt maar helemaal de deuren sluit, of dat je werkgever je moet ontslaan door gebrek aan inkomsten.
I.p.v. 2500 rials kost 25 kg. meel nu 3400. Tien kg. suiker is van 2000 naar 2800 rials gestegen. Twintig flesjes mineraalwater kostten 700 rials. Nu is dat 1350. Een pakje kaarsen van zes stuks is van 120 naar 240 rials gestegen, en bij sommige winkels zelfs tot 300. Kreeg je voor 50 rials eerder drie komkommers, nu nog maar eentje. Een broodje kost nu 15 rials i.p.v 10, en is nog kleiner dan eerst. 250 ml. melk ging van 50 rials naar 70, toen 90, nu 100. En het eind is nog niet in zicht.
De reden voor deze onwaarschijnlijke prijsstijgingen is het chronische gebrek aan benzine en diesel, waardoor de distributie van goederen vreselijk bemoeilijkt wordt. Ofwel de distributeur moet steeds als zijn tank leeg is drie dagen in de rij staan bij de pomp om 'm weer opgevuld te krijgen, ofwel hij moet de brandstof op de zwarte markt kopen voor inmiddels zeven tot acht keer de eigenlijke prijs. Dit enorme verlies wordt doorberekend in de verkoopprijs.
De minister van handel en industrie heeft aangekondigd dat een gesaboteerde oliepijplijn is gerepareerd waardoor, volgens zijn zeggen, het benzine- en dieseltekort spoedig zal zijn opgeheven en de prijzen weer zullen zakken.
Op straat lacht men om zijn optimisme. Prijzen gaan in Jemen doorgaans nooit omlaag nadat ze zijn gestegen. En zelfs al zou de toevoer van benzine toenemen, dan nog zullen de mensen in de rij blijven staan om voorraden aan te leggen: auto opvullen, met een stuk tuinslang de benzine overhevelen naar jerrycans, en nogmaals in de rij aansluiten. Je weet immers maar nooit wanneer de toevoer weer zal stoppen. Het zal dus nog een hele poos duren voordat je weer gewoon kunt tanken wanneer je daar behoefte aan hebt.
De ellenlange electriciteits-uitval is ook een bron van problemen voor fabrieken, ondernemingen, en alles wat koeling nodig heeft. Zo zijn bevroren waren zoals ijs, kippen, of gehakt allang niet meer verkrijgbaar. Sommige postkantoren sluiten zo nu en dan omdat er geen brandstof is voor de generator om de computers aan het werk te houden. En de post wordt nog maar eens in de zoveel dagen opgehaald omdat ook de postauto's zonder benzine staan.
En toch gaat het leven door, met of zonder inkomsten. Jemenieten zijn een sterk volk.